tag:blogger.com,1999:blog-48161473003290040772012-01-31T23:58:54.891-08:00Flaming"emitting flames, very hot, of a flame colour, passionate, expressing annoyance." <br>
--Oxford Dictionary--علیرضاnoreply@blogger.comBlogger631100tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-26637147523367836952011-02-01T20:15:00.002-08:002011-02-01T20:19:46.512-08:00Missing You!دلتنگی از جنس نفس تنگی ستدردش را در قفسه ی سینه حس می کنمو در کف پای راستمعلیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-76073989643731542982010-05-21T19:15:00.002-07:002010-05-21T19:20:13.027-07:00Amsterdam Adventures (1)هواپیما نشست. رگه های غبار آتشفشان ایسلند کم کم در آسمان آمستردام هم پیدا بود. ۵:۳۰ عصر بود و فرودگاه را نیم ساعتی بود که بعد از پرواز ایرانی بسته بودند. آخر دو ساعت و نیمی دیر رسیده بودیم. یک ساعتش را پرواز قبلی فلان خرابه ی امریکایی باعث شده بود و یک ساعت و نیم دیگر را بر فراز اروپا به دنبال جای پارک می گشتیم. تا پاریس رفته بودیم برمان گردانده بودندبا خوش و بش های خلبان که «نگران نباشید هر علیرضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-9325365429608936632010-03-21T23:18:00.004-07:002010-03-21T23:44:32.836-07:00No Comment!عشقبازی کار بازی نیست ای دل سر بباززان که گوی عشق نتوان زد به چوگان هوسدل به رغبت می سپارد جان به چشم مست یارگر چه هشیاران ندادند اختیار خود به کسعلیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-70299465101224194932009-11-17T19:46:00.004-08:002010-05-01T00:05:53.513-07:00Crow's Worldعصبانی بودم. از زمین و زمان که همه ی تلاشم را کرده ام که درست بچرخد و درست بگذرد. ولی برعکس می چرخید! در دنیای مجازی می چرخیدم که به ویدیوهای همیشگی شیطنت بچه های ۴-۵ ساله رسیدم. آن چنان شاد و پرانرژی بود که عصبانیت خوابید؛ زمین درست چرخید؛ و من ساعت ۵ عصر بالاخره بیدار شدم که اتاق و تختم را برای چند ساعتی تنها بگذارم!اقطار هوایی مثل همیشه بود. نه شلوغ نه خلوت. عوضی هم نمی رفت. چند نفری رو به جلوعلیرضاnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-140038576898060432009-11-14T17:31:00.005-08:002009-11-14T17:46:13.608-08:00The Fall پاییز امسال پر است از رنگ؛ سرخ و زرد. سرخ تر از هر سال؛ زرد تر از همیشه. پاییز امسال رنگارنگ ترین پاییز دنیاست. تنها پاییزیست که بیل می زنم و به رویا می روم. تنها پاییزیست که عطرش هوای هر اتاقی را پر کرده است. پاییزی که از هر پنجره ای می توان دنیایی دید رنگارنگ. با هر درختی می توان به آسمان رسید و با هر برگی در رویایی زرد پیچید. پاییز امسال پر است از رویاهای سرخ و جیغ های بنفشپاییز امسال اما علیرضاnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-90159075240167153852009-11-04T01:48:00.006-08:002009-11-14T17:34:04.170-08:00Internal Fightدر دوران جنگ داخله یکی می بیند، یکی می خواند، یکی می راند و یکی فریاد می زند. یکی در دنیای مجازیست، یکی در نزدیکی سرفه می کند، یکی در آسمان حقیقی سیر می کند و دیگری به خواب می گریزد. در شلوغی جنگ داخله یکی رسانه در اختیار دارد، یکی به سلاح سرد مجهز شده، یکی دل را به آتش گلوله می بندد و دیگری را توان هسته ایست که به کار گرفتنش را ممنوع کرده انددر شلوغی جنگ داخله آسمان به جنگ آفتاب و باران ست. علیرضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-62903257691387126632009-10-28T21:11:00.003-07:002009-10-28T21:38:10.983-07:00An Old Commentاین ۴ ماه پیش قرار بود جواب یکی از پُست های وبلاگ یک دوست باشد که «یک عالمه حرف مانده بود ته دل»ش. آخرین باری که می توانستم بخوانمش:::»یک عالمه حرف مانده ته دلم حرفهایی که به دیواری می گویم می ریزد و به رودی می ریزم خشک می شود. یک عالمه حرف مانده ته دلم بسیار شنیده ای و نامفهوم ابری بارانیست از احساساتی نامانوس رعدی بی صداست از عشقی نفرت آمیز یه عالمه حرف مانده ته دلم آنچنان ته مانده که دست علیرضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-60068519526368597932009-10-20T23:28:00.006-07:002009-11-14T17:35:41.442-08:00Tour Busاتوبوس جهانگردی دو سالی یک باز از اینجا عبور می کرد. هر بار مهمانی می آورد و خاکستری به جا می گذاشت از آتش برافروخته و بویی نامطبوع از آش سوخته و دهان نخورده. این بار اتوبوس جهانگردی ما هفته ای دو سرویس رفت و برگشت دارد که با یکی گل می آورد و با دیگری جنازه می برداتوبوس جهانگردی ۳ بار گذشت. یعنی لااقل ۶ سال پیر شدیم.علیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-55392183890916924832008-12-21T22:45:00.001-08:002009-11-14T17:36:16.450-08:00Dreamlandگاه فکر می کنم چند دهه دیر رسیدم. مثل همه ی کارهای دیگر زندگی. شاید هم چند ده هزار سال دیر رسیدم. آرزوی من دنیایی ست که شمارش تا ده بود و پیشرفته ترین ماشینِ محاسبه چوب و ریگ. آرزوی من دنیایی ست که هیچ کتابی را بزرگتر از ۳ برگ نمی نوشتند و هیچ مساله ی مصنوعی نبود که هر کس نظری نوین برای بحث داشته باشد! حقوق بشر و سگ و خرس و اسب و شغال معنا نداشت؛ دنیایی که داستانها علمی تخیلی نبود و از زبان علیرضاnoreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-70788935665983634122008-11-10T00:49:00.006-08:002008-11-10T10:58:26.255-08:00Salty Sweet!با فالی از حافظ آغاز شد و با آهنگی از دل به پایان رسید. کوتاه. برقی کمتر از یک سال. گویی حافظ داستانش را نوشته بودعلیرضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-15658186457473185822008-10-21T23:21:00.006-07:002009-11-14T17:49:38.034-08:00Me 18; Me 36!جنگ بین من ۳۶ ساله و ۱۸ ساله دیر زمانیست که بالا گرفته است. من ۳۶ ساله منطقی ست. شراب می خورد و لبخند می زند. عصبانی می شود به اخمی و شادی می کند به لبخندی. نصیحت می کند و نصیحت می شود. من ۳۶ ساله متواضع است. گذشت می کند. ادعا ندارد. غرورش را به دوستی می فروشد اما گویی کسی خریدار نیست. تازگیش به باران است و عشقش تک درختی پاییزیست در میان سروهای کوتاه.من ۱۸ ساله شاکیست. سیگاری می کشد و سیگاری. با علیرضاnoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-73818166237484253702008-10-09T01:07:00.006-07:002008-10-09T20:24:23.880-07:00Benzبنز بود. سیاه. سواری می داد مثل بنز. روزی صدها نفر جابه جا می کرد. از خواب به کار، از کار به خواب. گازوییل می خورد مثل بنز. سربالایی می رفت مثل بنز. دود می کرد مثل بنز. مرد جنگی بود. زره پوشی سیاه که به دیوار می کوبید جهانی می لرزید! ضرب المثل شده بود: «مثل بنز». پرواز نمی کرد ولی فلانی می پرید «مثل بنز»!بنزینش دادند. سوپر بدون سرب. دل-پیچه گرفت. گوشه ای افتاد به رسم زمانه. دفتر نقاشی کودکان شد علیرضاnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-13752847441594572142008-09-09T20:14:00.001-07:002008-09-09T20:48:08.206-07:00Goodbye Blue Skyسالهاست که زیباترین طعم زندگی بوی خداحافظی ست. زمانی خداحافظی خاکستری، مدتی سبز، گاه سیاه و روزگاری سفید بود. این بار خداحافظی رنگین کمانی بود از رنگها. تلخ و مارپیچ به رنگ سیاه و سفید بی مزه ترین قهوه ی تاریخ. نوشیدیم در انتظار آرامشی چند روزه و پوکی استخوان ابدی.کاش روزی سه بار خداحافظی می کردیم!هعلیرضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-69541830448534581012008-08-14T10:47:00.003-07:002008-08-14T11:16:14.539-07:00Reverieبیداریها را خواب می بینم و خواب ها را در بیداری. اسرارم در خواب دیگران برملا می شود. با خوابی فراموش می کنم و با خوابی به یاد می آورم گذشته ی فراموش شده را. به خوابی عاشق می شوم و آرام، و به خوابی دیگر جنون و آشفتگی وجودم را فرا می گیرد. هفته ای برای مساله ای فکر می کنم و زمان نوشتن به یاد می آورم خوابی گذشته را در حال نوشتن همان معادلات و نامعادلات. حتی قسمتهای پیش بینی نشده را از خواب جایگزین علیرضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-90216481530150796942008-08-12T01:35:00.001-07:002008-12-11T04:01:03.745-08:00Everything in it's right placeThere are two colors in my headYou don't have them in your colorspaceعلیرضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-19343979398146594202008-08-09T14:10:00.000-07:002008-08-09T14:10:54.298-07:00A Typical Dayچهارشنبه بود. قرار بود غمگین باشم. اتفاقات چنین مقدر کرده بودند. اما کاری نیز باید برای گاو دوقلو زاییده می کردم. استاد گرامی که صبر عیوب داشت هم دیگر شاکی شده بود. چشمها را تنگ کردم و در کنار نژاد زرد تا عصر به صندلی چسبیدم. باید مقاله هایی می خواندم که شک داشتم واقعاْ از ذهن تراوش شده بودند. بوی آمونیاک می دادند. باید به زبان اگر و اما و حلقه و متغیر حرفی خوشایند می زدم و گزارشی می نوشتم علیرضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-24637863928210120982008-08-01T19:27:00.009-07:002008-12-11T04:01:04.119-08:00The Trial(Removed)محکوم می شوم به خاطر بیش از ۴ سال سکوتمحکوم می شوم به خاطر خواندن یادگاریهایی که سالها حسرت نبودنش را خوردممحکوم می شوم به خاطر کارهایی که دیگران کردند و نوشتند و بوسیدند و رفتندمحکوم می شوم به تکرارIt was far from realityتکرار سکوتتکرار حسرتتکرار آآآآه ه ه هعلیرضاnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-73509379705535969532008-07-12T00:56:00.000-07:002008-12-11T04:01:04.299-08:00The Day Afterداستان دیروز:صدای جیر جیر قایق و آب سبز مرداب خاطرات مار و لاکپشت و خرگوش را به میان می کشداما مسیر همیشگی مثل همیشه نیستصندلی جای نشستن نیستروزِ ابری آرام است و موج دریا را به سختی می توان دید«هر چه می توانی بخور» ِ امروز را از ماهی زنده ساخته اند که با سرنیزه باید شکارش کنیروسها تبلیغ مسیح می کنندحتی خوابها هم مثل همیشه نیستنددر این بحران انرژی آنها هم زمان پردازش می طلبندداستان امروز:ذهن بیمارعلیرضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-42423282320454240292008-07-08T22:55:00.001-07:002008-12-11T04:01:04.424-08:00Repeatدر ۲۴ سال گذشته همیشه چیزی وجود داشته که مرا مدتی سرگرم کند و معنایی هرچند بیهوده به نفس کشیدن دهد. اما تنها تفریح پایدار من از زمانی که به حرف آمده ام غر زدن است. فکر می کنم اولین و ماندگارترین جمله ی من که به خاطر هر دوستی مانده است این باشد:«... روی اعصابمه!!!»طبیعت را از تکرار ساخته اند و مرا با تکرار ویران کردند. فراموش شدگانی که به زور به خاطره می آیند و توهم اینکه هیچ گاه دوباره فراموش علیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-59827106347934689062008-06-09T23:17:00.003-07:002008-12-11T04:01:04.624-08:00Take it Easyهر عملی را عکس العملی ست مساوی و در خلاف جهت. این درسی است که از ابتدا به گوشمان خوانده اند و یاد نمی گیریم. بشین بچه جان سر نکوب به دیوار که می شکنی!هعلیرضاnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-23380894275064497372008-05-23T19:10:00.005-07:002008-12-11T04:01:04.846-08:00Spring Mindروح و روانی که با یک خواب زیر و رو شود را باید گل گرفتچشمانی که با یک نگاه از خود بی خود شوند را باید کور کردگوشهایی که آهنگ صدا را زیبا می شنوند را باید گچ گرفتذهن تحلیل گر بیکار سردسته ی دزدان دریاستخاموش کنید پدر سوخته را که دست بردارد از تحلیل کلمات و تصویر رویاهاعلیرضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-74736160849194804042008-04-27T11:31:00.004-07:002008-12-11T04:01:05.062-08:00Exit Musicزمانی که اطراف را انسانهای امیدوار و پر از عشق و نفرت فرا گرفته ند، یکی فلوتش را روزی ۳بار با دستمال ابریشمی نوازش می کند، و دیگری بر سر طبل توخالی می کوبد، حتی روزنامه ها نیز معنایی برای وجود پیدا می کنند؛ به یکی فیلمهای شب را اعلام می کنند و دیگری را ساعتها با چند خط متقاطع و ۹ رقم متفاوت سرگرم می سازند. دختری به دنبال دوست دختر مورد علاقه اش می گردد در حالی که در انتظار دیدار چشمهای پسری در علیرضاnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-92175948868966686382008-04-21T21:45:00.007-07:002008-12-11T04:01:05.242-08:00Colorful Paintingسایه ای از گذشته تا افق گسترده بودخندان می رقصید و گریان می خواندکاکلیهای چشمان خسته اش نشان از راهی دور داشتطوطی خاموش گلویش پیام ماهی ها را آورده بود"روزنی بود به اقرار بهشت"از پریای قصه بود و به دنبال آثاری از وجودناله ی شبگیر گذشته را می خوانددر حالی که در افق طرح سبز زندگی می کشیدعلیرضاnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-56178412840469860042008-04-16T17:00:00.002-07:002008-12-11T04:01:05.453-08:00Piratesسالها از شکار قورباغه و نهنگ می گذشتهمچون نهنگ می خرامیدیم که چون قورباغه شکار شدیمشکار رویاهای نادیده-پیرزنی تنها بر مبل های صورتیشکار در و دیوار اتاقی که سه ساعت داشتروبرو خوابیده بودپشت سر برقی کار می کرد، ۶۰ هرتزو دیگری نامفهوم. سر و صدایش را کسی نمی شنیدتلویزیون را از قرن ۱۹ آورده بودندبا امواج گوناگون مدرن آشنایی نداشتتنها جنگ نقاط را نشان می دادو البته سیاه و سفیدتنها اثر قرن ۲۱ تلفن علیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-23042368223436034592008-03-28T11:18:00.003-07:002008-12-11T04:01:05.619-08:00Vancouver at 2:30AMدنیای روز را کت و شلوارها می سازند و خیابانهای شب را جماعتی مست که در هوای ابری ستاره می شمارند. از روز تا شب، از آفتاب تا شب ابری پرستاره یک خیابان بیشتر نیست. دو قدم دورتر از کلابهای رقص و صدای بم موسیقی، صدا به زبری سیاه پوستی بدل می شود با کلماتی شمرده و کشیده:هThank you gentlemen for listening to me and not shooting me out here. I am HIV positive and need some cents for food ...قدم هایی سریععلیرضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-88946626120193832012008-02-26T03:56:00.004-08:002008-12-11T04:01:06.028-08:00Nobody cares about me!Nobody is allowed to smoke in the forbidden areaNobody can solve all the problemsNobody knows everythingNobody knows my handNobody can stop meNobody always winsNobody can do anythingNobody is God,God is Nobody!علیرضاnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-91599346383402776832008-01-17T13:52:00.000-08:002008-12-11T04:01:06.203-08:00Commercial Driveدر جایی که روزش تاریک است و شبها خورشید را در وسط آسمان می توان یافت«مسیر بازرگانی» خیابانی است سراسر کافه های رنگارنگتعبیر رنگ، قهوه ای و زرد استموسیقی قهوه ای استو صدای ضرب آفریقایی زردبوی عودِ سرخ پوستی دلنشین می شودو آواز مکزیکی از صدای بلندگوهای پِرویی، راه رفتن را آهنگین می کند.«مسیر بازرگانی» خیابانی است که تو را با موسیقی عربی به صندلی می بندندتنها جایی که کتابها خواندنی، و فیلم ها دیدنی علیرضاnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-25415633268221588372007-10-28T14:10:00.000-07:002008-12-11T04:01:06.385-08:00Pacific Fishجایی که هوایی نیست می توانی فریاد بزنیبا تمام وجودصدایت را نمی شنوندلغتهایت را آزادانه انتخاب کنماهی اقیانوس آرام!هعلیرضاnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-89666541125409210252007-10-10T13:00:00.000-07:002008-12-11T04:01:06.534-08:00Canadian Flowersگلی که خریدم بنفش استگلی که خریدم صورتی ستگلی که خریدم زرد استگلی که خریدم آبی ستگلی که خریدم سبز است.2.59 دلار+ 29 سنت مالیات+ 4.99 دلار عوارض آلودگی هوا و لذت از زندگی+ 49 سنت عوارض سرطان بیماران تنفسی+ 0.99 دلار سنگ قبر بیماران قلبی+ 19 سنت کمک به کودکان خیابانی+ 99 سنت کرایه ی حمل و نقل الاق کانادایی+ 2.25 دلار اتوبوس+ 1.01 ساعت قدم زدن روی آسفالت سرد خیس+ ... هو انتظار روزی که پژمرده اش را علیرضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-42931320815956537942007-10-06T13:55:00.000-07:002008-12-11T04:01:06.766-08:00Fog, Forest, Weedمه هست پس ابر هستابر هست پس باران هستباران هست پس درخت هستدرخت هست پس جنگل هستجنگل هست پس خرس هستخرس هست پس علف هستعلف هست پس ......نه نشد؛ از اول!هعلیرضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-90465434733948148982007-09-28T13:42:00.000-07:002008-12-11T04:01:07.032-08:00ZOOoomیه دوست کانادایی دارم که هر ماه یه غذا می خورهغذای ماه شهریور ماکارونی بود؛ مهر رو با گوشت و گردو و موز شروع کردمعروفه به ورزشکار! همیشه یا از ورزش میاد یا داره میره ورزشقابلیت اینو داره که 2 روز یه ریز باهاش حرف بزنی و از فرهنگ و قوانین کانادا برات بگهیه دوست ایتالیایی دارم که کلاً با روغن مشکل دارهسوسیس رو در 1 دقیقه توی یک تابه بدون روغن سرخ می کنه و با لذت می خورهنگران نباشید؛ هیچ میکروبی نمیعلیرضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-30161022635669548822007-09-16T13:51:00.000-07:002008-12-11T04:01:07.266-08:00Blanket of Fogآسمان ابریستابری بسیار نزدیکآنقدر نزدیک که می توانی با صورتت لمسش کنیهوا بارانیستبارانی بسیار آرامآنقدر آرام که ضربه ی دانه هایش را حتی گلبرگها حس نمی کنندزمین خیس استخیس به خیسی آبآنقدر خیس که در لحظه ای زیر پایتان جنگلی انبوه سبز شود.در ادبیات طبیعت ابری و بارانی و خیس نشانه ی زندگیستو ما هر سه را غمناک می شماریمآسمان دلم ابریستچشمانم بارانیستگونه هایم خیس استو این هر سه، زندگی را نوید می دهندعلیرضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-75467197726907058682007-06-02T00:05:00.000-07:002008-12-11T04:01:07.458-08:0020 + 4 X 6 = 24(Old Post-Just Rearranged!)بعضی ها ثابت قدم زندگی می کنندهمیشه یک جور؛ و قابل پیش بینیبعضی ها دو شخصیت دارندنه اینکه رنگ عوض کنندذاتاً دو جور فکر می کنندبعضی ها هم اصلا نیستندحتی یک نفر هم نیستنددسته ی اول آنهایی هستند که تحت عنوان انسانهای موفق قرار می گیرنددسته ی دوم آنهایی هستند که دیوانه شمرده می شوند و معمولاً عمر کوتاهی دارنددسته ی سوم هم که اصلاً نیستند.وقتی به 6 سال گذشته ی زندگیم نگاه میعلیرضاnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-77257194237290828602007-06-01T11:03:00.000-07:002008-12-11T04:01:07.594-08:00My Dicey Life (3)ِقسمت اولقسمت دومبيدارباش 6 صبح بود؛ با صوت و صداي باتوم که به درهاي آهني کوبيده مي شد. 10 دقيقه واسه دستشويي و صورت شستن وقت بود. اما انگار کسي نيازي به آب احساس نمي کرد. رئيس يکي يکي اسمها رو مي خوند، پتوها رو تحويل مي گرفت، و وسايل رو توي کيسه پلمب شده تحويل مي داد. يه سرباز ديگه هم وظيفه ي سرو کردن صبحانه رو به عهده داشت. 6تا نون لواش با 100 گرم پنير. با نونش ميشد يه نيسان رو بکسل کرد. اما علیرضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-18648241115973231792007-05-27T07:40:00.000-07:002008-12-11T04:01:07.747-08:00My Dicey Life (2)ِقسمت اولTo Be Continued... ساعت 12 شب ماشين اومد که ما رو ببره. به يه جايي که مي گفتنش عشرت آباد. اما انصافاً بلند کردن 25تا آدم پنچر و داغون کار هر کسي نبود. چه برسه به اينکه بخواي اونا رو به خط کني و دوتا دوتا بهشون دستبند بزني. تنها آدم سالم جمع، آقاي شانس بود که قبلاً معرفيش کردم. يه جايي وايساديم که با هم هم-دستبند بشيم. 25تا رو سوار يه هايس کردن؛ 25 نفري که توي يه ميني بوس جا نمي شدن! علیرضاnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-66611973530666221342007-05-18T07:05:00.000-07:002008-12-11T04:01:08.047-08:00My Dicey Life (1)ِTo Be Continued . . .ه 10:30 صبح بود. با يه برنامه ي فشرده از خونه حرکت کردم. با دوچرخه، به دانشگاه. همه چيز مرتب بود؛ بر خلاف معمول. زياد سرحال نبودم. اما ظاهراً حس کنجکاوي به سرحالي ربطي نداره! سر هر چهارراه بدترين مسيري که به مقصد مي رسيد رو انتخاب مي کردم. سر يکي از همين چهارراهها، يکي مجبورم کرد يه ترمز بگيرم. يه ترمز که دود از سرم و لاستيک عقبم بلند شد. اولين فحشي که به ذهنم رسيد حوالش کردمعلیرضاnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-19678238552802675992007-04-27T10:21:00.000-07:002008-12-11T04:01:08.208-08:00Going End, Coming Startجمعه که می شود همه جا تعطیل است،جمعه که می شود همه تعطیل اند،جمعه که می شود من هم تعطیلم؛جمعه ها شادی تعطیل است،جمعه ها ورزش تعطیل است،جمعه ها تفریح تعطیل است؛می دانید چرا؟جمعه ها روز انجام کارهای عقب افتاده است؛اما جمعه ها کار هم تعطیل است!جمعه ها روزِ یک روز عقب افتادن از زندگیست؛هشدار هقته ای که به هیچ گذشت،و نوید آغازی که در پیش روستعلیرضاnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-11538144659261601052007-04-12T15:54:00.000-07:002008-12-11T04:01:08.366-08:00Red Wine, Black Hash, White Junk!!!صوفي نداشت درد که دُردي نکرد نوش                                        ساقي بيار مي که صفايي است در شراب علیرضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-75773488289280503672007-03-30T03:40:00.000-07:002008-12-11T04:01:08.530-08:002nd Law of Thermodynamicsطبیعت با تمام بی نظمیش یه سری قانون دارهشاید مهمترین و کم استثناترین قوانینش، قوانین بی نظمیشهمثل قانون دوم ترمودینامیک:"بی نظمی در یک سیستم بسته نسبت به زمان صعودی است."قانونی که شوروی با اون عظمت رو از پا در آوردقانونی که عراق با اون فلاکت رو نابود کردو ایران ما رو هم از پا در میاره؛(و البته قانونی که خود من هم یکی از قربانیهاش هستم)ای کاش دکتر احمدی نژاد به جای دکترای ترافیک، در حد دبیرستان علیرضاnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-12627741480764900552007-03-20T12:22:00.001-07:002008-12-11T04:01:08.658-08:00Happy New Yearتخم مرغ رنگ می کنین مواظب جوجه هاش هم باشینآدمو تو خونش رنگ می کننعلیرضاnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-63589437703300685432007-03-16T03:15:00.000-07:002008-12-11T04:01:08.815-08:00Flowerهمان رنگ و همان رویهمان برگ و همان بارهمان خنده ی خاموش، در او خفته بسی رازهمان شرم و همان ناز همان برگ سپید به مثل ژاله ی ژاله، به مثل اشک نگونسارهمان جلوه و رخسار،نه پژمرده شود هیچنه افسرده، که افسردگی رویخورد آب ز پژمردگی دلولی در پس این چهره دلی نیست گرش برگ و بری هست ز آب و ز گلی نیستهم از دور ببینشبه منظر بنشان و به نظاره بنشینشولی قصه ز امید هوایی که در او بسته دلت ، هیچ مگویش مبویش علیرضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-15090566787182045212007-02-25T08:34:00.000-08:002008-12-11T04:01:09.092-08:00Nuclear Explosionنیمی از روحم را در صلح گرفتند و نیمی از جسمم را در جنگزمانی که دوستی به حرفهایم گوش میداد و هیچ نمی گفتزمانی که مفتولی آهنین وجودم را نشانه گرفتو انفجار هسته ای را در مشت خود دیدماکنون با دو نیمه ی به جاماندهدر نیمی از زمان مرا دو تن خواهید یافتو در نیمی هیچ علیرضاnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-87422923181869472662007-02-20T11:15:00.000-08:002008-12-11T04:01:09.283-08:00Waiting for the Worms ...زیباترین خاطره ای که دارم نفس نفس زدن توی جاده ی هرازهبهترین سفری که داشتم توی جنگل گم شده بودمو به یاد موندنی ترین جایی که رفتم بیمارستانه.!انگار زندگی هرچی سخت تر میشه قشنگ ترهعلیرضاnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-23655266715179382832007-01-28T01:06:00.000-08:002008-12-11T04:01:09.386-08:00The last startمحرم آغاز سال است برای ماههر سال در این آغاز چیزی از من به غنیمت می گیرندچیزی که شاید خراج سال آینده باشدخراجی پرارزش تر از گذشتهکه تکامل را به یاد داشته باشماین بار تمام وجودم را به غنیمت گرفتندچیزی برای سال آینده ندارماین آخرین آغاز استعلیرضاnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-14879225682533354472007-01-21T20:15:00.000-08:002008-12-11T04:01:09.520-08:00See Emily Playچقدر حال ميده در اوج اندوه خندیدندر اوج عصبانيت آدامس جویدن و چارلی چاپلین نگاه کردندر اوج خستگي گير دادن به يه مساله رياضي که حالتو به هم میزنهدر اوج فریاد استاد، گوشهارو گرفتن و تماشا کردن.حال میده با 4تا سرباز پیاده امید بستن به بردن بازی..با واقعيتها بازي می کنیمواقعيتها هم با ما بازی می کننبازیش باخت نداره، نگران نباشید؛حرکت اشتباه فقط بازی رو سخت تر می کنه!هعلیرضاnoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-72183118907811499942007-01-01T01:06:00.000-08:002008-12-11T04:01:09.686-08:00Tragedyخاطرات شيرينم يادم نميادبايد کلي فکر کنم تا يه تصوير کلي ازشون بسازمکه البته ديگه شيرين نيستقشنگترين داستانهاي تاريخ تراژدي بودنانگار ذهن همه ي آدما تراژدي رو دوست دارهدوست دارن يکي بدبخت تر از خودشون ببينن که واسش دل بسوزونناما فقط توي داستانها و فيلمهاي سينماييعلیرضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-64868475011295237012006-12-28T12:46:00.000-08:002008-12-11T04:01:09.857-08:00اسباب کشیاسباب کشی کردم. اومدم اینجاشاید خیلیا از نوشه های من خوششون نیادولی خودم دوستشون دارممثل بچه هام میموننبه خاطر همین با خودم آوردمشون خونه ی جدیدعلیرضاnoreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-86394490588500534832006-12-23T23:33:00.000-08:002008-12-11T04:01:10.068-08:00ناتمام است درختسرد بودنوشته بودماما سهراب زیباتر نوشته بود:مانده تا برف زمين آب شودمانده تا بسته شود اين همه نيلوفر وارونه ي چترناتمام است درختزير برف است تمناي شنا کردن کاغذ در بادو فروغ تر چشم حشراتو طلوع سر غوک از افق درک حياتمانده تا سيني ما پر شود از صحبت سنبوسه و عيددر هوايي که نه افزايش يک ساقه طنيني داردو نه آواز پري مي رسد از روزن منظومه ي برفتشنه ي زمزمه ام مانده تا مرغ سر چينه ي هذياني اسفند صدا علیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-61354453117360619532006-12-04T23:31:00.000-08:002008-12-11T04:01:10.207-08:00اتاق منتوي کتابخونه ي من حافظ و سهراب و آلبرت يه جا ميشيننجرج ارول وسط نشسته و براشون داستان 1984ي رو ميگه که توش يه عليرضا به دنيا اضافه شده.توي اتاق من پاپوليس و اپنهايم و توماس يه جا ميشيننعليرضا هم وسط نشسته و براشون داستان هزارويک شبي رو ميگه که توش بارها يه عليرضا به دنيا اضافه و کم شده..يکي اينارو جمع کنهيکي منو جمع کنهعلیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-24100673660303255662006-12-02T12:22:00.000-08:002008-12-11T04:01:10.438-08:00مرغ مسکین زندگی زیباستمرغ باران می کشد فریاد دائم:هه- عابر! ای عابر!هجامه ات خیس آمد از باراننیستت آهنگ خفتن یا نشستن در بر یاران؟ابر می گریدباد می گرددو به خود این گونه نجوا می کند عابره- با چنین هر در زدن، هر گوشه گردیدندر شبی که وهم از پستان چونان قیر نوشد زهررهگذار مقصد فردای خویشم منورنه در این گونه شب این گونه باران اینچنین توفانکه تواند داشت منظوری که سودی در نظر با آن نبندد نقش؟مرغ مسکین! زندگی زیباستخورد و علیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-4793898903393131632006-10-23T23:18:00.000-07:002008-12-11T04:01:10.601-08:00My Missed Oportunityمن كلاس اول نرفتممدرسه رو از كلاس دوم شروع كردممثل همه ي كارهاي ديگمهميشه دير فهميدم كه كلاس اول چي ميتونستن گفته باشنهميشه سر كلاس آخر فهميدم كه چقدر كلاس اول مهمهولي اين دفعه به كلاس آخر نرسيدمهمون كلاس دومي موندماصلاً روي كاغذ اخراجم كردنداين كارو يه خانم مدير مهربون كردچون فكر مي كرد سر اين كلاس فقط دارم وقتمو تلف مي كنمولي دلم درسشو خوب بلدهاگه بذارن امتحان بده حتماً قبول مي شهاگه بذارن ميشهعلیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-17831372838143612192006-10-14T12:14:00.000-07:002008-12-11T04:01:10.696-08:00محصورم در 3 بُعددرد دارمدرد زخمهای یه کودک فلستینیدرد یه جانباز کچل شیمیاییدرد پاهای یه پیرمرد خسته که مجبوره خاطراتشو با التماس به دانشجو بفروشهدرد استخونهای یه بُکسور کتک خوردهدرد دل یه عاشق فراریو حتی درد نقش بیماری یه بازیگرسینماییامیدم به بُعد دهم دنیاستو خدایی که در این نزدیکیستعلیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-43168774478550330012006-09-08T00:10:00.000-07:002008-12-11T04:01:10.980-08:00جمعهاین که خوابه این که بی حاله... این که این خوبهالو، صبح به خیر؛ چی کاره ای امروز؟ بابا اینا اومدن؟ خوب پس هیچ چی؛ خداحافظاین که همیشه غر می زنه این که همیشه دپرسهاینم ... خوبهالو؛ سلام؛ امروز کاری داری؟ شهرستانی؟ خوب پس هیچ چی؛ خوش بگذرهاین که زیادی خوشحاله این که فقط تو فکر دختربازیهاینم بد نیستالو؛ سلام؛ بی کاری؟ عصر داری می ری عروسی؟ خوش بگذره؛ مزاحمت نمی شم پساین که شیرازه این که تحویل نمی علیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-3911490179645511332006-08-22T12:04:00.000-07:002008-12-11T04:01:11.156-08:00کل ابرییمجوونتر که بودم اسمم علی بَگ بود؛ یا همون علی بیگ. پایه ی دائمی بساط بابابزرگم روم گذاشته بود. خودشم کل ابرِیم بود. بابابزرگم بهش می گفت.هدکتر سرماخوردگی دائمیم شده بود. مرضی رو که شیش تا پنی سیلین نمی تونست خوب کنه توی چند دقیقه دود می کرد.هیادم نمی یاد مریضیشو دیده باشم. وقتی مُرد دکترا همه مرضی براش تشخیص دادن. از قند خون تا بواسیر و عفونت مثانه.هدوست داشتنی ترین غریبه ای بود که می شناختم.علیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-14506159179275333152006-08-17T02:01:00.000-07:002008-12-11T04:01:11.249-08:00بیمارستان رفتم چون می خواهم زندگی کنماز بیمارستان آمدم چون می خواهم زندگی کنمغذا می خورم چون می خواهم زندگی کنمورزش می کنم چون می خواهم زندگی کنمسفر می روم چون می خواهم زندگی کنمدانشگاه می روم چون می خواهم زندگی کنمعاشق می شوم چون می خواهم زندگی کنممی خواهم زندگی کنم!خیال خودکشی هم ندارم, خیالتون اکیدا راحت باشهتا شقایق هست، زندگی باید کرد؛ حتی اگه توی باغچه ی من شقایقی نباشهعلیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-79043945783169064792006-08-01T02:57:00.000-07:002008-12-11T04:01:11.571-08:00نگرانمنگرانمنگران لامپهای خونمون که یکی یکی دارن می سوزننگران دوستی که وسط اتاقش قبر می کنهنگران دوستی که خودشو بدشانس ترین آدم دنیا می دونهنگران جنگی که در چند قدمی سالهاست گیر کردهنگران مردان جنگی که در دوران صلح به جان خودشون می افتنونیست reset که 6 شده و خبری از سیگنال counter نگران یهI may be paranoid, but not an androidاما امیدوارمGod LOVES his children علیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-90723157572386931222006-07-30T21:53:00.000-07:002008-12-11T04:01:11.718-08:00سفرنامه ی ابریه بعدازظهر هولناک بود. به سرم زده بود که قراره یه اتفاقی بیافته. خواستم فرار کنم. ولی نمیدونستم کجا. خواستم سکه بندازم ولی انتخابها انقدر زیاد بود که 2 روز تصمیم گیری طول می کشید. با یه کیف کولی رفتم ترمینال. توی جایگاه ایران پیما یه اتوبوس داد می زد: "شاهرود 8:45". یه نگاه به ساعتم کردم. 8:45. فوری سوار شدم.مسافر شاهرود شدم. ================================================= نزدیک شاهرود یه علیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-32040421737529720642006-07-16T11:50:00.000-07:002008-12-11T04:01:11.870-08:00حافظ دیوانه فالم را گرفتحالمان بد نیست غم کم می خوریمکم که نه !هر روز کم کم می خوریمآب می خواهم,سرابم می دهندعشق می ورزم,عذابم می دهندخود نمی دانم کجا رفتم به خواباز چه بیدارم نکردی آفتاب؟؟؟عشق آخر تیشه زد بر ریشه امتیشه زد بر ریشه ی اندیشه امعشق اگر این است مرتد می شومخوب اگر اینست من بد می شومبس کن ای دل نابسامانی بس استکافرم دیگر مسلمانی بس استدر میان خلق سر در گم شدمعاقبت آلوده ی مردم شدمبعد از این با بی کسی خو می علیرضاnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-31172538975810672722006-07-06T00:46:00.001-07:002008-12-11T04:01:12.013-08:00هنوز وقت داریم45 دقیقه وقته زیادیه واسه نشون دادن برتریهات. تمامشو میدویی. تموم میشه. ولی حتی یه گل نمی زنی. البته چون گل نخوردی هنوز وقت داری!هم45 دقیقه دیگه وقت داریم45 دقیقه وقته زیادیه واسه نشون دادن برتریهات. تمامشو میدویی. تموم میشه. ولی حتی یه گل نمی زنی. البته چون گل نخوردی بهت یه فرصت دیگه می دن!هم15 دقیقه دیگه وقت داریم15 دقیقه وقته زیادیه واسه نشون دادن برتریهات. تمامشو میدویی. حتی دو بار به تیر علیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-68711516982678962812006-07-06T00:46:00.000-07:002008-12-11T04:01:12.027-08:00م45 دقیقه وقته زیادیه واسه نشون دادن برتریهات. تمامشو میدویی. تموم میشه. ولی حتی یه گل نمی زنی. البته چون گل نخوردی هنوز وقت داری!هم45 دقیقه دیگه وقت داریم45 دقیقه وقته زیادیه واسه نشون دادن برتریهات. تمامشو میدویی. تموم میشه. ولی حتی یه گل نمی زنی. البته چون گل نخوردی بهت یه فرصت دیگه می دن!هم15 دقیقه دیگه وقت داریم15 دقیقه وقته زیادیه واسه نشون دادن برتریهات. تمامشو میدویی. حتی دو بار به تیر علیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-17055248954590043682006-06-19T00:03:00.000-07:002008-12-11T04:01:12.143-08:00اگر بخواهيد تن رها می کنمهمانند آسمانرنگ در رنگاگر می خواهيدحتی از نرم نرمتر می شوممردنه ابری شلوارپوش می شومعلیرضاnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-70618846033511045342005-07-18T08:13:00.000-07:002008-12-11T04:01:12.728-08:00Memories7/18/07بلبلی خون دلـی خورد و گلی حاصل کردباد غیـرت به صدش خار پریشان دل کردطوطیی را به خیال شکری دل خوش بودناگهان نـقـش فــنـا نـقـش امـل بـاطـل کردقرّه العین مـن آن میـوه ی دل یـادش بـادکه چه آسـان بـشد و کـار مـرا مشکل کردسـاربـان بـار مـن افــتـاد خـدا را مـددیکه امـیـد کرمـم هـمـره ایـن مـحـمـل کردروی خـاکی و نـم چـشـم مـرا خوار مدارچرخ فیروزه طربخانه از این کهگل کردآه و فریاد که از چشم علیرضاnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4816147300329004077.post-58858449199822471252005-06-13T12:22:00.000-07:002008-12-11T04:01:13.213-08:00Forgotten Hopes6/13/07 دیـریـست که دلـدار پـیـامی نـفـرسـتاد نـنوشت کـلامی و سلامی نـفرستاد صد نـامه فـرستادم و آن شـاه سـواران پـیکی نـدوانـید و پـیـامی نـفـرستاد سـوی من وحـشی صفت عـقـل رمـیده آهـو روشی کـبک خـرامی نـفرستاد دانست که خواهم شدنم مرغ دل ازدستعلیرضاnoreply@blogger.com9